Een prachtig natuurgezicht in de winter, ware het niet dat aan het einde van dit pad ergens in het bos een houten kotje stond waar zich een drama afspeelde.

In het houten kotje zat een half bevroren hond, achtergelaten.....
Een prachtige optrek met een stuk bos eraan en dan zoiets doen.

Ze kon niet meer lopen, haar voeten waren bevroren en heel voorzichtig hebben we haar moeten ontdooien. Als haar poten niet goed kwamen zou ze moeten inslapen, want 4 poten waar je niks mee kan is geen leven.

Ze is jong en genoot van de zorg en aandacht en doordat ze ook erg uitgeput was door de koude bleef ze rustig.

Natuurlijk kreeg ze ook pijnstillers, want ga al maar na als je koude handen hebt hoe dat voelt en dan zijn ze nog niet eens bevroren.

Gelukkig is alles behouden gebleven ook al haar tenen kunnen weer bewegen. Nu begint het werken aan "terugkeer in de maatschappij"

Ze was weinig gewend, maar ondanks dat, erg vriendelijk naar iedereen; honden, katten, kinderen en grote mensen.
Al een heel pluspunt.

Het is heel handig als er dan honden aanwezig zijn die de nieuwkomer dingen kunnen leren.

In de 1e instantie wilde ze niet naar buiten, daar lag de sneeuw en binnen is het behaaglijk, warm en veel aandacht.
Als de anderen dat wel naar buiten gaan is de drang om toch maar mee te gaan groter, zodoende was ze snel weer in de sneeuw.