Transport galgo's 200 stuks gered uit Cadiz, waar Serena er 1 van is.

4-2005 In de opvang in Spanje waren erg veel honden; allemaal "windy's" en door de grote aantallen werd er ook steeds om rangorde en voedsel gevochten.

Dit miserabele dunne meisje werd steeds maar weer gebeten en lag over haar hele lijf open met wonden.

Doodsbang hebben we haar uit deze groep gehaald. Als ze er tussen had gebleven was dit vroeg of laat slecht voor haar afgelopen.

Lopen kon ze haast niet; uit angst, niet gewend en ook omdat ze pijn had aan al haar gewrichten

Het was al heel wat dat ze rechtop ging staan na behandeling van haar wonden.

Met veel angst durfde ze uiteindelijk op het dekbed en kon ze tot rust komen.

Hier is ze net in NL aangekomen en klaar voor een nieuwe start.

Een klein schuw meisje van anderhalf, bang gebeten te worden door andere honden; maar wel heel vriendelijk en zoekend naar genegenheid bij mensen.

Haar uiteindelijke gedrag:
ze gaat blaffend naar honden toe; doet ze niks, maar probeert zo haar angst te verbergen en tevens om ze aan te sporen tot rennen, zodat ze wedstrijdje kan gaan doen. Dit wint ze natuurlijk altijd.

Alleen met andere windhonden zal ze nooit gaan rennen, dat trauma zit te diep.
Na een dag rommelen met alle dieren in de opvang frommelt ze zich in elk mandje om te kijken welke lekker ligt.
Door het vertrouwen wat ze in Spanje al had gegeven konden we haar na alles niet meer naar een ander adres doen.
Ze heeft haar plekje verdiend.

Zo'n schriel, iel hondje dat het was is ze nu niet meer; kijk maar naar de foto hiernaast.

Ze is nu een paar jaar ouder en windhonden veranderen hun hele leven wat mee van kleur. Het zwarte masker dat ze had heeft ze niet meer.

Ze ligt graag overal op.

Gefokt voor de jacht en windhondenrennen en nu de beste maatjes met katten en konijnen.